Ongeveer twee weken geleden ontving onze project medewerker Carolien een noodkreet uit Porto Rafti, Griekenland (project 298).

Carolien heeft veel contact met medewerker Kris en krijgt op deze manier veel mee van het dagelijks reilen en zeilen van de shelter, de dieren en alles wat daarbij komt kijken. Kris vertelde dat de vele pups van afgelopen zomer nu op een leeftijd zijn gekomen dat ze gesteriliseerd zouden moeten worden en dat er in de shelter onvoldoende plek is om ze apart te houden. De gemeente geeft ‘ niet thuis’ waar het gaat om hulp en financiële steun en zelf krijgen ze de eindjes amper aan elkaar geknoopt.

Er blijken in de shelter 15 honden te verblijven die nog gesteriliseerd moeten worden, iets wat ze zelf onmogelijk kunnen bekostigen. Daarnaast proberen ze ook nog de vele zwerfkatten te helpen.
Voor de duidelijkheid: Kris deelde deze zorgen met Carolien, ze vroeg niet om hulp.

WereldAsielen gaf die hulp wel: compleet onverwacht voor Kris heeft WereldAsielen samen met donateur Helena Beels de sterilisatie van alle honden en een aantal katten mogelijk gemaakt. Hoe dit nieuws in Griekenland door Kris en haar team werd ontvangen laat zich raden…. ze konden hun oren niet geloven en zijn ongelofelijk dankbaar. Een citaat uit het bericht van Kris:

“The needs are so much every day, but when caring, loving people like you contribute, it makes a big difference, and a little more easier to do much more.
We are so grateful for each and everyone of you for helping.
And big smiles on my face when we can afford to do the right thing.
Thanks to devoted, nice people like you.
Thank you so much for all your help and support”
🙏🐶❤️🌺

Dag 365 van de oorlog in de Oekraïne.

Vandaag precies een jaar geleden viel Rusland de Oekraïne binnen. Miljoenen Oekraïners moesten het land verlaten en ontelbaar veel dieren werden moederziel alleen achtergelaten en leven sindsdien op straat. Grote delen van het land zijn volledig verwoest, kapotgeschoten. De vastberadenheid van de bevolking en het leger is bewonderenswaardig, maar hoe komt een land dit ooit weer te boven? Helaas lijkt het einde van de oorlog nog lang niet in zicht.

Wat doet dit met mensen zoals Mari, Asia, de vrijwilligers en alle onschuldige dieren, waar we een band mee hebben, terwijl we ze nog nooit hebben ontmoet? Zij worden iedere dag blootgesteld aan het gevaar, de onzekerheid en de angst die deze oorlog met zich meebrengt. Iedere dag vragen zij zich af of ze de volgende dag zullen halen.

Mari heeft het zwaar. Ze maakt zich vreselijk veel zorgen over het lot van alle dieren die op straat zijn beland. Iedere dag sterven er veel dieren, door gebrek aan voedsel, door stres van de harde geluiden en door beschietingen. Er zijn te weinig asielen die alle straathonden en katten kunnen opvangen, te weinig vrijwilligers om de dieren te verzorgen en te weinig geld om salarissen van medewerkers te betalen.

Het asiel draaiende houden is iedere dag weer een grote financiële uitdaging. In het asiel heeft Mari 35 hondenhokken laten maken. Deze schuilhokken zijn bedoeld om honden op te vangen uit de Donetsk-regio, Charkov, Cherson en andere plaatsen waar nu zwaar gevochten worden. De dieren worden er zoveel mogelijk weggehaald en opgevangen in het asiel. Eén van de vrijwilligers van het asiel zit in het leger. Het verwijderen van dieren uit de vuurlinie wordt door haar samen met het leger georganiseerd en de dieren worden overgebracht naar een veiligere plek.

Maar het allergrootste probleem is dat de dieren op straat niet gesteriliseerd zijn en dit probleem wordt steeds omvangrijker. Om de situatie enigszins onder controle krijgen, worden nu zo veel mogelijk honden en katten gesteriliseerd. Mari zoekt bedrijven en mensen die sterilisatiecampagnes willen sponsoren, anders is het leed straks na de oorlog niet te overzien. Een paar dagen geleden is er een sterilisatiemarathon geweest waarbij op één dag 118 honden en katten zijn gesteriliseerd. De honden zijn tevens gevaccineerd tegen rabiës.

Mari zei: we hebben geen tijd om te huilen. We proberen te overleven, we zijn een heel sterk volk. We willen alle dieren redden. En misschien zullen we na de oorlog tijd nemen om een beetje te huilen. Maar niet nu.

Wereldasielen denkt aan jullie. We zijn trots op jullie vastberadenheid en jullie moed. Hou vol ❤️

Mocht u ondertussen het asiel willen steunen, dan is een bijdrage heel erg welkom op de rekening van Wereldasielen: NL 20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. P. 47 Gostomel

Milú van O Cantinho da Milú en Anabela werken regelmatig samen met de gemeente in Setúbal, de plaats waar het asiel is gelegen.

Vorige week werd hun hulp weer ingeroepen. Bij een oude vrouw leefden 8 honden in erbarmelijke omstandigheden.

Haar erf leek op een vuilnisbelt en de honden verbleven dag en nacht tussen de rotzooi. Een aantal van deze honden lag 24 uur per dag aan een korte ketting. Afschuwelijk dat honden op deze manier hun dagen moeten slijten, maar kettinghonden komen helaas veel voor in Portugal.

Gelukkig werden deze honden ontdekt en inbeslaggenomen door de gemeente. Eén van de honden was er slecht aan toe, voor hem kwam de hulp helaas te laat. Hij had leishmania en is bij de dierenarts overleden. De andere 7 honden zijn ondergebracht bij Milú waar ze kunnen bijkomen, vrijheid hebben om te gaan en te staan waar ze willen en de juiste voeding krijgen.

Al vanaf de oprichting steunt WereldAsielen het fantastische werk van Maria Sarika uit Thiva, Griekenland. Maria is inmiddels 71 jaar, heeft hart- en rugklachten en last van artrose, maar dierenliefde heeft haar altijd in het bloed gezeten. Als klein meisje uit een arme familie stal ze melk en brood uit huis om een aantal zwerfdieren te voeren voordat ze naar school ging.

Vanaf 1992 staat haar leven officieel in het teken van hulp aan zwerfdieren. In het verleden deed ze dit samen met haar man, die tijdens zijn ziekbed ook nog iedere dag met de dieren hielp, en zelfs toen hij terminaal ziek was aandrong op het feit dat Maria moest gaan om dieren te voeren en te verzorgen waar nodig. Toen het praten moeilijker werd, glimlachte hij nog slechts breed bij haar
terugkeer als het Maria weer gelukt was alle dieren waar ze voor zorgen te voeren en te verzorgen.

Tien maanden geleden overleed hij aan longkanker en sinds die tijd staat Maria er alleen voor. Ze mist hem vreselijk.

Maria’s dag begint om 6.30 uur met het voeren en geven van medicijnen aan de honden en katten die ze in huis heeft. Dan gaat ze naar een verlaten huis waar binnen en buiten ook honden en katten verblijven die zorg nodig hebben. Ze maakt de tuin schoon en vertrekt ze naar het bos, waar ze voerrondes houdt voor enkele honden en katten. Na het schoonmaken en voeren gaat ze op pad om eten voor de dieren te kopen, gemiddeld vier keer per week.
Dan volgen vaak bezoeken aan de dierenarts en gaat ze wandelen met de honden die bij haar thuis verblijven.
Zo zien de dagen van Maria Sarika er allemaal eender uit.

WereldAsielen is de enige stichting die haar financieel ondersteunt en verder wordt ze alleen geholpen door iemand die haar helpt vertalen en iemand die helpt met adopties naar het buitenland.
U weet inmiddels dat WereldAsielen hier niet aan bijdraagt. Het adopteren van puppy’s is meestal geen probleem, maar de grotere en oudere honden vinden helaas veel minder gemakkelijk een thuis.
Deze honden verblijven bij Maria of ze verzorgt ze buiten. Ze probeert de dieren zo veel mogelijk te laten castreren.

Maria vertelt dat ze de laatste twintig jaar van hun huwelijk niets voor zichzelf hebben gekocht: geen nieuwe kleding of nieuwe schoenen, nooit aten ze in restaurants, dronken ze koffie op een terras of gingen ze op vakantie. Ze probeerden de inmiddels 22 jaar oude Hyundai Atos zo goed mogelijk te onderhouden en kleding en schoenen werden voor één euro op markten gekocht of ze kregen dit van familie. Maria benadrukt dat dit alles met liefde werd opgeofferd voor hun beider wens: het helpen van de hulpeloze wezens op deze aarde, de zwerfdieren.

Ze besluit haar brief met te zeggen dat we geen medelijden met haar hoeven te hebben, ze heeft geen andere plek om naar toe te gaan, maar ze heeft voor dit leven gekozen.
“I make this confession, I open my heart, this is me, Maria Sarika, thank you.”

Maria heeft het niet gehad over inflatie door verdubbelde energiekosten, maar ook zonder deze toevoeging is het duidelijk dat iedere hulp dubbel en dwars nodig is.

Wilt u helpen haar leven een beetje gemakkelijker te maken?

Namens Maria en de dieren die op haar rekenen, heel hartelijk dank!

Wilt u direct een bijdrage maken? Dat kan via
NL20 TRIO 0198 3427 56 tnv WereldAsielen ovv P10

Op 8 december jl stuurde Mari een noodkreet naar de projectmedewerker van P. 47.

Ze vertelde dat de bodem van de voedselvoorraad van de honden in zicht kwam. Met een hoeveelheid voer voor nog maar tien dagen, sloeg de paniek behoorlijk toe.

Mari had een goedkope partij voer op het oog waarmee ze december en januari door kon komen. Deze partij kostte omgerekend 3100 euro en ze had geen geld had om voer te kopen.

De projectmedewerker heeft direct contact opgenomen met Frida van House of Animals. Deze organisatie heeft het asiel al eerder financieel gesteund en een aantal medewerkers is een paar maanden geleden op bezoek geweest in Gostomel. Frida heeft diezelfde avond een voorstel ingediend bij het bestuur. Twee uur later kwam al het geweldige bericht dat de aanvraag was goedgekeurd en dat de benodigde 3100 euro was overgemaakt naar Mari!

Mari heeft inmiddels 4.000 kg vlees en hondenbrokken kunnen kopen. Vandaag kregen we de foto’s binnen. Zo fijn om te zien dat er weer even genoeg voer is voor de komende anderhalve maand.

House of Animals, ontzettend bedankt voor deze financiële ondersteuning en voor de fijne samenwerking! Geweldig dat we onze krachten kunnen bundelen zodat Mari de kracht blijft houden om voor de dieren te zorgen. Laten we hopen dat 2023 vrede brengt!

Wilt u het Gostomel shelter steunen, dan is uw bijdrage nog steeds meer dan welkom op rekening NL20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. project 47. Hartelijk dank!

Na enkele spannende en zeer intensieve weken kan men bij ons asiel in Ciudad Real, ASA (project no. 02), eindelijk weer opgelucht adem halen.

Drie weken geleden werden de vrijwilligers opeens geconfronteerd met diverse gevallen van PARVO. Alle alarmbellen begonnen te rinkelen en het team kwam direct in actie. Meerdere dieren werden in zeer slechte conditie opgenomen bij de dierenarts. Godzijdank hebben de meeste van hen het overleefd; slechts twee honden hebben het helaas niet gered, dit tot groot verdriet van Cari en haar toegewijde collega’s.

Vanaf de allereerste seconde begon met koortsachtig met schoonmaken; alle verblijven en overige spullen werden 24/7 ontsmet. Alles werd gedaan om de onverwachte uitbraak van dit zeer besmettelijke virus de kop in te drukken. En gelukkig met succes.

Echter, heeft deze afschuwelijke PARVO-uitbraak de toch al hoge uitstaande schuld bij de dierenarts door dagenlange opnames en medicijnkosten nog verder doen oplopen …

Wilt u het team van ASA na alle spanning van de afgelopen weken een klein steuntje in de rug geven, dan is uw bijdrage meer dan welkom op de bankrekening van Stichting WereldAsielen: NL20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. PARVO / P.02

Bij voorbaat hartelijk dank!

Het is de hoogste tijd om jullie op de hoogte te brengen van de opbrengst van alle tikkies die jullie sinds het uitbreken van de oorlog voorbij hebben zien komen. Jullie hebben zo gul gegeven en ook buiten de tikkies om heeft Wereldasielen vele donaties mogen ontvangen voor het asiel. In totaal is er € 10.369,00 binnengekomen! Wat een geweldig bedrag en wat kan Gostomel daar veel mee doen!

Door een vrijwilligster van Wereldasielen zijn eerst een paar kleine bedragen overgemaakt naar Mari. Toen we eenmaal het vertrouwen hadden dat zij het geld ontving, is het resterende bedrag in gedeeltes overgemaakt. Mari heeft gelukkig alles in goede orde ontvangen. Mari, Asya en alle medewerkers kunnen jullie niet genoeg bedanken en zijn ontzettend blij dat jullie zo gul hebben gegeven. Het geeft hen de financiële mogelijkheden om de broodnodige reparaties uit te laten voeren zodat zij hun levenswerk kunnen voortzetten.

Mari heeft van Wereldasielen carte blanche gekregen voor de bestemming van de donaties. Vooral omdat zij het beste kon inschatten wat noodzakelijk was op dat moment. Bovendien is zij prima in staat om zulke beslissingen te maken. De bouwmaterialen zijn verschrikkelijk duur en het loon van de werklui is in de oorlog behoorlijk opgeschroefd. Mari heeft gelukkig goede contacten met diverse aannemers in de omgeving. Ze is heel zuinig en heeft geprobeerd de beste deals binnen te slepen.

Het asiel bestaat uit één enorm gebouw en een groot stuk land er omheen. In het gebouw is een operatiekamer, een behandelkamer, een badkamer annex wasruimte voor de medewerkers en dieren, een kamer voor de medewerkers met een keukentje waar ze wat kunnen drinken en lunchen, winterhokken voor de honden, kattenkamers, kamers voor kittens, puppies en zieke dieren, een grote keuken waar de ketels staan waarin het eten voor de honden wordt bereid, een kamer waar Asya, Mari of de dierenarts overnacht, en diverse ruimtes voor opslag voor kattenvoer en droogvoer voor de honden.
De schade was enorm. Veel ramen waren gesneuveld door raketinslagen of moedwillig kapotgeschoten door Russische soldaten. Daardoor konden veel kamers niet meer gebruikt worden omdat ze te koud waren om dieren of mensen in onder te brengen. De historische gevel stond op instorten, hokken waren vernield, er moesten in aller ijl noodhokken gemaakt worden voor dieren die door inwoners waren achtergelaten tijdens de vlucht.

Inmiddels zijn uw donaties heel nuttig besteed. Alle ramen en deuren van de behandelkamer en operatiekamer van de dierenarts zijn vervangen. Hier verblijven de puppies, kittens en zieke dieren. De ruimtes zijn opnieuw geverfd en zijn nu lekker warm en zien er fris en mooi uit. Ook de kamer waar de dierenarts kan blijven slapen is opgefrist. Af en toe lopen sterilisaties of andere operaties zo uit, dat de dierenarts niet meer veilig over straat naar huis kan. Het is fijn dat ze dan kan blijven slapen in de kamer op het asiel. Ook Asya en Mari maken regelmatig gebruik van deze slaapplek. Verder zijn alle rookkanalen op het dak van het asiel vervangen omdat ze in zeer slechte staat waren.

Daarnaast is er een enorme lading graan aangekocht, Mari noemt het casha. Dit is een soort graan dat wordt toegevoegd aan de warme maaltijd van de honden. Iedere dag wordt eten gemaakt in de enorme kookpotten op het asiel en het graan is een fijne toevoeging voor de honden. Ze hebben hiervan ongeveer 1500 kg per maand nodig, maar ze gebruiken dit graan alleen in de wintermaanden. Het is inmiddels al behoorlijk koud in Kiev en de hondjes kunnen nu wel wat extra spekkies op de heupjes gebruiken, dus het graan komt goed van pas.

De situatie in de Oekraïne is nog onveranderd. Sterker nog, op het moment dat dit artikel werd geschreven, is er weer een regen aan raketten afgevuurd. Ook Kiev is niet gespaard. In het asiel is er al weken 90 % van de tijd geen elektriciteit en geen water. Dat maakt het werk er niet gemakkelijker op. Helaas hebben we sinds de beschietingen van 23 november 2022 geen contact meer kunnen krijgen. We weten daardoor niet of ze veilig zijn. We maken ons grote zorgen en hopen dat er snel een teken van leven komt.

Namens Wereldasielen willen wij jullie allemaal enorm bedanken voor al jullie steun aan het asiel van Gostomel. Zonder jullie hadden we nooit zo’n mooi bedrag kunnen overmaken.

Vorig jaar zomer berichtten wij u over de doorstart van Ayuda Animal, project 02, één van onze Spaanse projecten. In 2017 moesten de vrijwilligers van dit project wegens privé-omstandigheden en gebrek aan medewerking van de gemeente noodgedwongen de deuren van hun toenmalige opvang sluiten.
Sinds twee jaar hebben de meiden echter weer de kracht hervonden om zoveel mogelijk dieren in Ciudad Real en omgeving op te vangen.

De huidige naam van het project is Asociación Salvamento Animalista (ASA) en de bevlogenheid en het enthousiasme is weer even groot als toen.
Dit komt deels doordat het fantastische team zich sinds anderhalf jaar wederom gesteund weet door WereldAsielen; iets waar ze niet op hadden durven rekenen toen ze besloten om de draad weer op te pakken ….

Twee jaar geleden konden zij beginnen op een stuk grond van ong. 500 m2. Op dit terrein was plaats voor maximaal 20 honden; een overzichtelijk aantal voor de beginfase, maar aangezien de nood aanhoudend hoog is en ook de mogelijkheden voor opvang bij de vrijwilligers thuis dan wel bij gastgezinnen hun plafond hadden bereikt, is men het afgelopen half jaar naarstig op zoek gegaan naar een geschikte nieuwe en vooral grotere locatie.

Alle inspanningen werden beloond en hebben geresulteerd in een nieuw asiel in de gemeente Pozuelo de Calatrava op een terrein van ruim 2.000 m2 (vier keer zo groot als het oude asiel!!).
Een prettige bijkomstigheid was dat er al een bedrijfsgebouwtje op het terrein stond dat nu voornamelijk dienst doet als opslag en quarantaine. Er is zelfs een kleine ‘kantine’ waar de vrijwilligers tijdens hun dienst even bij elkaar kunnen zitten.

Het nieuwe asiel is een enorme verbetering voor mens en dier. Er is elektriciteit én stromend water wat ervoor zorgt dat de dagelijkse werkzaamheden minder tijd en energie kosten. Voor de honden (met name galgo’s) betekent het grote terrein dat zij heerlijk kunnen rondrennen en spelen. De kwaliteit van leven van de inmiddels ruim 50 honden is enorm verbeterd. Iedere ‘nieuwkomer’ wordt liefdevol opgevangen en krijgt een heerlijke wasbeurt plus medische check.

De bestaande omheining is met financiële steun van onze stichting nagelopen en daar waar nodig gerepareerd. Naast deze grote uitgave lopen de kosten van andere broodnodige aanpassingen
ook behoorlijk op. Er moeten met spoed nieuwe hokken worden gebouwd en er is ook grote behoefte aan bouwmaterialen om z.s.m. voldoende schaduwplekken te creëren. Dit is een ‘must’ omdat in dit centrale deel van Spanje de temperatuur tot ver boven de 40 graden kan oplopen. Verder is het niet verwonderlijk dat meer dan 50 honden ook tot veel hogere kosten voor medische verzorging en voer leiden.

WereldAsielen zal ASA helpen deze opstartfase zo goed mogelijk door te komen en wij hopen dat u hen ook een steuntje in de rug wilt bieden. Bij voorbaat hartelijk dank voor uw hulp!

Eind augustus vroeg WereldAsielen uw aandacht voor de hulpvraag van Foteini Mandalianou van het
Dump Dog Project in Kavala, Griekenland, project 56. Het ging om een ‘nieuwe’ auto, aangezien de
oude van de ene reparatie naar de andere ging en zo onbetaalbaar werd.

We gaven al aan dat de opbrengst van het jaarlijkse evenement op de Zaandijker jaarmarkt naar dit
doel zou gaan. Als klap op de vuurpijl verdubbelde de man van een van de bestuursleden het
ingezamelde bedrag en zo kon samen met uw donaties een bedrag van 2000 euro worden
overgemaakt!

Toen ook bleek dat de schoonvader van Foteini nog iets kon missen en ook de oude auto nog een
restwaarde had, kon worden overgegaan tot de aankoop van een goede tweedehands auto.

Het is een zes jaar oude Peugeot geworden met veel ruimte achterin, want dat is het belangrijkste:
Foteini rijdt de hele dag in de rondte om dieren op te vangen en zo nodig naar een dierenarts te
brengen.
Op de foto de nieuwe aanwinst.

WereldAsielen dankt iedereen die hieraan heeft bijgedragen hartelijk!

Terwijl wij onze eigen dieren deze dag misschien wat extra verwennen, kwijnen oneindig veel dieren wereldwijd weg.

In asielen, aan de ketting, in schuren…

We hopen dat er een dag komt dat het lijden voorbij is, dan is het pas echt een vrolijke dierendag voor ons.

Tot die tijd denken we aan al die schatten die het minder getroffen hebben 💔