Op zaterdag 29 juli jl. vierde een van de bestuursleden van WereldAsielen haar 60e verjaardag voor familie en vrienden. Al ver van tevoren ontving haar zus vragen over cadeausuggesties en niet geheel toevallig had deze de gouden tip. De jarige wilde namelijk heel graag een donatie voor een van de projecten die WereldAsielen sinds kort steunt, te weten de shelter Filozoiki Omada Markopoulo in Porto Rafti, Griekenland.

Daar zetten Kris en haar team zich al sinds 2010 met hart en ziel in voor de zwerfdieren aldaar en redden wat er te redden valt met zeer beperkte middelen. Als het goed is komt deze naam u bekend voor, want de projectmedewerker doet regelmatig verslag van dit project op FB en in de WereldKrant.

Het geluk lijkt een beetje aan Kris’ kant, want ze heeft vrij recent een paar keer een mooie donatie gehad van een gulle donateur, waarmee een mooie verbouwing van het slechtste deel van het asiel mogelijk is gemaakt. Maar er moet nog zo veel meer.

Vandaar dat het jarige bestuurslid haar persoonlijke wensen graag inruilde voor een donatie ten behoeve van dit project.

WereldAsielen is erg blij te kunnen melden dat in de speciaal voor WereldAsielen gemaakte ‘partybox’ het prachtige bedrag van 1040 euro kon worden geteld.

De projectmedewerker was met stomheid geslagen en Kris? Deze kan haar geluk niet op en snapt niet hoe zo veel geluk haar en haar dieren opeens ten deel kan vallen. “WereldAsielen realiseert onze hoop en dromen en zal altijd een plek in ons hart houden”, aldus een geëmotioneerde Kris.

Tot slot hoopt de versgebakken 60-jarige zelf dat deze actie ook anderen zal stimuleren iets dergelijks te doen. Kleine moeite en een groot gebaar!

Extreme hitte, droogte en branden. De dieren en mensen in de asielen van onze projecten in Zuid Europa hebben het zwaar te verduren.

In het asiel van Porto Rafti, Griekenland (Project 01) werd het met gemak 45 graden. De vrijwilligers komen heel vroeg naar het asiel om de dieren te verzorgen en de verblijven schoon te maken. Overal staan extra bakken schoon water en zwembadjes om ze iets van verkoeling aan te bieden. Met man en macht wordt er met doeken, planken en platen gesjouwd om provisorisch extra schaduw te realiseren. Alles wat schaduw geeft wordt gebruikt.

De angst voor brand zit er goed in. Het droge gras en struikgewas rondom de buitenmuur van het asiel is zo veel mogelijk weg gemaaid, maar er zijn geen kostbare bomen gekapt want schaduw kan niet worden gemist.

Het is ‘alle hens aan dek’ om de dieren door deze zware weersomstandigheden heen te loodsen, niet alleen in Porto Rafti, maar overal in Zuid Europa.

Gelukkig is er tot op heden van geen van onze projecten een alarmerend bericht binnen gekomen. Brand is ze tot nu toe bespaard gebleven, duimen dus dat het zo blijft.

Ook in het tweede asiel werden bestuursleden Josee en Annette met open armen ontvangen.

Cari, onze contactpersoon van P.02: ASA uit Ciudad Real had samen met haar enthousiaste team vrijwilligers zo lang naar deze dag uitgekeken en men kon niet wachten om vol trots alle binnen- en buitenverblijven te laten zien.

In het afgelopen jaar zijn er met bescheiden middelen de nodige verbeteringen aangebracht.

Net als bij het bezoek van de dag ervoor aan het asiel van Nieves, viel het onze vrijwilligers direct op hoe verzorgd de honden er uit zagen en hoe goed de meeste dieren het onderling met elkaar konden vinden. Dit is absoluut de verdienste van de vrijwilligers die heel veel tijd en energie steken in het (re)socialiseren van de ongeveer 30 honden.

Twee dagen voordat dit bezoek plaatsvond, had Cari een uitgemergelde galgo met vijf mini-pups van een gewisse dood gered. Bij aankomst in het asiel had deze arme stakker geen druppel moedermelk. Evengoed probeerde ze in een speciaal voor haar afgeschermde ruimte zo goed mogelijk voor haar kroost te zorgen. Ondanks het feit dat deze onfortuinlijke hond een afschuwelijk leven op straat moet hebben geleid, bleek zij het vertrouwen in de mens gelukkig nog niet te hebben verloren. Zelfs onze bestuursleden trad zij zonder schroom tegemoet en zij liet zich alle meegebrachte hondensnacks meer dan goed smaken.

Het was een heel bijzondere dag die werd afgesloten met een met zorg bereide lunch. De sfeer was opperbest en het leek alsof men elkaar al jaren kende.

Dat komt ongetwijfeld door de gemeenschappelijke liefde voor de meest kansloze dieren. WereldAsielen zal haar uiterste best doen om dit fantastische project ook de komende jaren te blijven steunen.

Wilt u ons hierbij helpen, dan kunt u een bijdrage overmaken op rekening nummer NL20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. P.02: ASA

Vorige week hebben twee bestuursleden op eigen kosten een bezoek gebracht aan twee van onze Spaanse projecten.
Deze bezoeken stonden al eerder gepland, maar konden door Covid en ziekte van een van onze bestuursleden niet eerder doorgaan.

Zaterdag 1 juli jl. konden onze vrijwilligers Josee en Annette eindelijk kennis maken met Nieves, de één-pitter van project no.90: het asiel van Franciscus van Asissi in Malagón.

Nieves draagt daar al vele jaren in haar eentje de verantwoordelijkheid voor 40 à 50 honden; een groot deel van deze honden is helaas niet herplaatsbaar en blijft voor altijd in de opvang. Maar dat is voor deze honden geen straf want Nieves doet er werkelijk alles aan om de kwaliteit van leven zo goed mogelijk te maken.

Zeven dagen per week is zij ‘s ochtends en ‘s middags in het asiel aanwezig en onze bestuursleden hebben met eigen ogen kunnen zien hoe dol de honden op Nieves zijn. Tevens zagen zij dat het de honden aan niets ontbreekt.

De ruime verblijven zien er goed uit en Nieves probeert de honden iedere dag tijdens de schoonmaakronde even uit hun hok te laten zodat ze ‘de benen kunnen strekken’ en met elkaar kunnen spelen.

Het bestuur van WereldAsielen had altijd al diep respect voor deze enorme doorzetter; dit gevoel is door dit bezoek alleen nog maar toegenomen.

Mocht u Nieves willen steunen, dan is een bijdrage op rekening NL20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. P.90: Malagón natuurlijk van harte welkom!

Op de foto v.l.n.r.
Annette, Nieves, Josee

Enige tijd geleden werd een hond op straat aangereden en voor dood achtergelaten. Ook voorbijgangers lieten hem liggen, reden om hem heen en boden hem geen zorg. Het is toch maar een zwerfhond…

Omdat hij nog bewoog, belde toch een omwonende Marilena van het asiel van Happy Dogs Moreni. Marilena kwam gelijk bij hem en herkende hem direct: een mooie reu van zo’n 8 jaar die al jaren rond het industrieterrein zwerfde.

Marilena heeft hem naar de dierenarts gebracht. Gedacht werd dat zijn ruggenwervel gebroken zou zijn, maar gelukkig viel het mee. Uit de röntgenfoto’s bleek alleen dat zijn pootje gebroken was en hij was erg uitgedroogd.

Inmiddels gaat het prima met Tommie, zoals we hem genoemd hebben.

Wilt u Happy Dogs Moreni in Roemenië steunen, dan is uw bijdrage meer dan welkom op rekening NL20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. project 06.

In maart van dit jaar werd Wereldasielen benaderd door Annemera Wienke. Zij heeft een groep van zo’n 50 teamers om zich heen verzameld. Deze teamers doneren ieder maandelijks één euro voor een goed doel. Annemera vertelde ons dat er inmiddels 250 euro was gespaard en dat ze dit bedrag wilde schenken aan het Gostomel shelter. Voorwaarde was wel dat dit bedrag volledig zou worden besteed aan sterilisaties.

Daar waren wij natuurlijk enorm blij mee, want steriliseren is de enige manier om structureel het zwerfdierenprobleem aan te pakken. Door de oorlog zijn ontelbare honden en katten op straat beland. Veelal zijn deze dieren niet gesteriliseerd. Er dreigt een explosie aan puppy’s en kittens en het dierenleed is niet te overzien als er nú niet wordt ingegrepen.

Wereldasielen was zo blij met dit initiatief, dat de stichting heeft besloten het bedrag aan te vullen tot 1.000 euro. Aan de projectmedewerker van Gostomel de dankbare taak om Mari op de hoogte te brengen. Mari was superblij met deze donatie. Zij vertelde dat op 28 april een sterilisatiemarathon op de planning stond en dat de timing niet beter had gekund.

In totaal zijn die dag 31 honden en katten gesteriliseerd. Daarnaast is een kat geopereerd die was beschoten. De kogeltjes zijn verwijderd en de kat maakt het goed naar omstandigheden.

Namens Mari hartelijk dank voor jullie steun, Annemera, teamers en Wereldasielen. Door jullie financiële steun, kan zij doorgaan met haar goede werk.

Op 1 april bereikte ons het bericht van de projectmedewerker van project 52, Kütahya, Turkije, dat Sünay Birsen is overleden op 76-jarige leeftijd.
WereldAsielen steunt dit project al jaren en u kunt zich ongetwijfeld nog van de foto’s van grote groepen honden herinneren die in het  onherbergzame gebied rondom Kütahya die werden gevoerd door Sünay en haar zoon Levent.

Sünay heeft een groot deel van haar leven gewijd aan dierenwelzijn. Ze ging naar basis- en middelbare scholen om voorlichting te geven over hoe om te gaan met zwerfdieren, het belang van sterilisatie en sprak met wisselende burgemeesters en gemeentebesturen over hoe dit beter kon.
Met als resultaat dat er meer geld en aandacht kwam voor sterilisatie.

De laatste jaren kwakkelde ze met haar gezondheid en toen bij haar kanker werd geconstateerd nam Levent de zorg voor zijn moeder op zich. Dit ook vanwege het feit dat goede zorg in een land als Turkije met zijn sterk fluctuerende Turkse lire vaak onbetaalbaar en dus onbereikbaar was.

Op 1 april jl kwam Sünay ten val en overleefde haar toch al verzwakte lichaam dit niet.
De foto’s getuigen van haar liefde voor dieren en voor diegenen die erin geloven: We gunnen haar ‘boven’ een plekje te midden van alle dierbare viervoeters die haar zijn voorgegaan.

We wensen haar dierbaren veel sterkte met dit verlies.

Ongeveer twee weken geleden ontving onze project medewerker Carolien een noodkreet uit Porto Rafti, Griekenland (project 298).

Carolien heeft veel contact met medewerker Kris en krijgt op deze manier veel mee van het dagelijks reilen en zeilen van de shelter, de dieren en alles wat daarbij komt kijken. Kris vertelde dat de vele pups van afgelopen zomer nu op een leeftijd zijn gekomen dat ze gesteriliseerd zouden moeten worden en dat er in de shelter onvoldoende plek is om ze apart te houden. De gemeente geeft ‘ niet thuis’ waar het gaat om hulp en financiële steun en zelf krijgen ze de eindjes amper aan elkaar geknoopt.

Er blijken in de shelter 15 honden te verblijven die nog gesteriliseerd moeten worden, iets wat ze zelf onmogelijk kunnen bekostigen. Daarnaast proberen ze ook nog de vele zwerfkatten te helpen.
Voor de duidelijkheid: Kris deelde deze zorgen met Carolien, ze vroeg niet om hulp.

WereldAsielen gaf die hulp wel: compleet onverwacht voor Kris heeft WereldAsielen samen met donateur Helena Beels de sterilisatie van alle honden en een aantal katten mogelijk gemaakt. Hoe dit nieuws in Griekenland door Kris en haar team werd ontvangen laat zich raden…. ze konden hun oren niet geloven en zijn ongelofelijk dankbaar. Een citaat uit het bericht van Kris:

“The needs are so much every day, but when caring, loving people like you contribute, it makes a big difference, and a little more easier to do much more.
We are so grateful for each and everyone of you for helping.
And big smiles on my face when we can afford to do the right thing.
Thanks to devoted, nice people like you.
Thank you so much for all your help and support”
🙏🐶❤️🌺

Dag 365 van de oorlog in de Oekraïne.

Vandaag precies een jaar geleden viel Rusland de Oekraïne binnen. Miljoenen Oekraïners moesten het land verlaten en ontelbaar veel dieren werden moederziel alleen achtergelaten en leven sindsdien op straat. Grote delen van het land zijn volledig verwoest, kapotgeschoten. De vastberadenheid van de bevolking en het leger is bewonderenswaardig, maar hoe komt een land dit ooit weer te boven? Helaas lijkt het einde van de oorlog nog lang niet in zicht.

Wat doet dit met mensen zoals Mari, Asia, de vrijwilligers en alle onschuldige dieren, waar we een band mee hebben, terwijl we ze nog nooit hebben ontmoet? Zij worden iedere dag blootgesteld aan het gevaar, de onzekerheid en de angst die deze oorlog met zich meebrengt. Iedere dag vragen zij zich af of ze de volgende dag zullen halen.

Mari heeft het zwaar. Ze maakt zich vreselijk veel zorgen over het lot van alle dieren die op straat zijn beland. Iedere dag sterven er veel dieren, door gebrek aan voedsel, door stres van de harde geluiden en door beschietingen. Er zijn te weinig asielen die alle straathonden en katten kunnen opvangen, te weinig vrijwilligers om de dieren te verzorgen en te weinig geld om salarissen van medewerkers te betalen.

Het asiel draaiende houden is iedere dag weer een grote financiële uitdaging. In het asiel heeft Mari 35 hondenhokken laten maken. Deze schuilhokken zijn bedoeld om honden op te vangen uit de Donetsk-regio, Charkov, Cherson en andere plaatsen waar nu zwaar gevochten worden. De dieren worden er zoveel mogelijk weggehaald en opgevangen in het asiel. Eén van de vrijwilligers van het asiel zit in het leger. Het verwijderen van dieren uit de vuurlinie wordt door haar samen met het leger georganiseerd en de dieren worden overgebracht naar een veiligere plek.

Maar het allergrootste probleem is dat de dieren op straat niet gesteriliseerd zijn en dit probleem wordt steeds omvangrijker. Om de situatie enigszins onder controle krijgen, worden nu zo veel mogelijk honden en katten gesteriliseerd. Mari zoekt bedrijven en mensen die sterilisatiecampagnes willen sponsoren, anders is het leed straks na de oorlog niet te overzien. Een paar dagen geleden is er een sterilisatiemarathon geweest waarbij op één dag 118 honden en katten zijn gesteriliseerd. De honden zijn tevens gevaccineerd tegen rabiës.

Mari zei: we hebben geen tijd om te huilen. We proberen te overleven, we zijn een heel sterk volk. We willen alle dieren redden. En misschien zullen we na de oorlog tijd nemen om een beetje te huilen. Maar niet nu.

Wereldasielen denkt aan jullie. We zijn trots op jullie vastberadenheid en jullie moed. Hou vol ❤️

Mocht u ondertussen het asiel willen steunen, dan is een bijdrage heel erg welkom op de rekening van Wereldasielen: NL 20 TRIO 0198 3427 56 o.v.v. P. 47 Gostomel

Milú van O Cantinho da Milú en Anabela werken regelmatig samen met de gemeente in Setúbal, de plaats waar het asiel is gelegen.

Vorige week werd hun hulp weer ingeroepen. Bij een oude vrouw leefden 8 honden in erbarmelijke omstandigheden.

Haar erf leek op een vuilnisbelt en de honden verbleven dag en nacht tussen de rotzooi. Een aantal van deze honden lag 24 uur per dag aan een korte ketting. Afschuwelijk dat honden op deze manier hun dagen moeten slijten, maar kettinghonden komen helaas veel voor in Portugal.

Gelukkig werden deze honden ontdekt en inbeslaggenomen door de gemeente. Eén van de honden was er slecht aan toe, voor hem kwam de hulp helaas te laat. Hij had leishmania en is bij de dierenarts overleden. De andere 7 honden zijn ondergebracht bij Milú waar ze kunnen bijkomen, vrijheid hebben om te gaan en te staan waar ze willen en de juiste voeding krijgen.