Deze week is ons transport aangekomen in Redondela (noordwest Spanje). De vrijwilligers daar konden hun geluk niet op met de vijf pallets vol bruikbare spullen + twee grote kooien en stuurden foto’s van het uitladen en uitpakken. Ook nog enkele filmpjes om ons te bedanken, maar wij zijn hen juist dankbaar voor alles wat ze voor de zwerfdieren daar doen. Even in het kort de reden achter dit transport.

Het asiel van Redondela werd onder onze aandacht gebracht door ‘ons’ project in het nabijgelegen Vigo, zijnde kattenasiel Proyecto Gatos (project 74). De vrijwilligers in Redondela kwamen namelijk buiten hun schuld om van de één op de andere dag op straat te staan met al hun dieren. Weg opvanglocatie.

Een zeer schrijnende toestand en de vrijwilligers zagen het eigenlijk niet meer zitten. Zij waren letterlijk de wanhoop nabij. Door de lange wachtlijst waar WereldAsielen noodgedwongen mee werkt konden wij Redondela niet als nieuw project inlijven. Maar de dieren (en vrijwilligers) aan hun lot overlaten was ook geen optie, dus besloten wij incidenteel te helpen. Niet alleen financieel, maar ook met dit transport vol voer, manden, benches, kussens en kooien.

En wat blijkt? Onze oprechte blijk van medeleven en concrete hulp heeft voor een onverwachte boost gezorgd. De vrijwilligers weten sinds een half jaar dat ze er niet alleen voor staan en dat geeft hen nieuwe kracht. Missie geslaagd!

P.S. Kijk hier voor meer foto’s en een filmpje.

Vervolg op dit aangrijpende bericht van 8 maart jl. Omdat WereldAsielen vooral ‘gespecialiseerd’ is in kleinschalige projecten,onze ervaring is nu eenmaal dat directe hulp veel meer effect heeft, zijn we zo ontzettend afhankelijk van de mensen ter plaatse. Wordt iemand ziek, dan kan dat onmiddellijk gevolgen hebben voor de hulpverlening aan de (zwerf)dieren.

Met betrekking tot de gezondheid van Dolores (Spanje, project 94) is er sprake van een zorgwekkende situatie. Ook haar man Jordi zit ernstig in de medische lappenmand, waardoor ze het bijna niet meer zagen zitten. En daarom ging collega Hermien, uiteraard weer op eigen kosten, recentelijk opnieuw haar vrienden opzoeken. Hermien is als projectmedewerkster natuurlijk erg betrokken en het persoonlijke contact doet wonderen. Zo kon Hermien namens WereldAsielen het goede nieuws brengen dat het voertekort voorlopig van de baan is.

Naast een kleinschalig transport met voer en spullen ontving Dolores voldoende geld om kattenvoer te kopen. En als extra verrassing overhandigde Hermien een mooi bedrag om anti-vlooienmiddelen aan te kunnen schaffen. Daarnaast bracht ze ook nog verslag uit middels foto’s en filmpjes, bijvoorbeeld deze:

We doen ons uiterste best om asielen die in zwaar weer verkeren te helpen, maar helaas kunnen ook wij niet voorkomen dat een asiel soms moet sluiten. De drie bevlogen jongedames van Ayuda Animal (project 02) in het Spaanse Valdepeñas hebben met pijn in het hart besloten met hun kleine dierenopvang te stoppen. Door een verhuizing en nieuwe banen konden zij de honden niet meer verzorgen zoals ze gewend waren te doen.

Voordat het zover was, hebben de dames voor alle honden een goed adres gezocht. Spullen zoals hondenmanden, dekbedden en voer zijn – met onze instemming – aan een bevriende hondenopvang in Ciudad Real geschonken. Deze gemeente ligt vlakbij Valdepeñas en wordt ook gerund door enkele enthousiaste jonge vrouwen.

De (zwerf)dierenvrienden van lunchroom Sunshine in Breda hebben 100 euro bij elkaar opgehaald tijdens de op Koningsdag gehouden Snuffelmarkt.

Dit prachtige bedrag mag naar het kattenasiel in het Spaanse Vigo (project 74; zie foto) en wat kunnen ze het daar goed gebruiken!

Geweldige actie weer … bedankt!

Begin april 2017 zijn een aantal medewerkers van WereldAsielen weer, op eigen kosten, op bezoek geweest bij het asiel in Moreni, Roemenië (project 06). Het was een fijn weerzien met de vrijwilligers en met de hondjes. En het werd meteen weer duidelijk hoe hard er daar gewerkt wordt om alle 200 honden iedere dag te verzorgen, door weer en wind.

Voor de verzorgers die daar hele dagen werken wordt er momenteel gebouwd aan een toilet bij het asiel. Wel zo hygiënisch en praktisch. Ook werd er weer een bezoek gebracht aan de fantastische dierenarts in Moreni; deze is onlangs een hele succesvolle, gratis sterilisatiecampagne voor katten gestart. Al meer dan 450 (!) katten zijn geholpen en kunnen gelukkig niet nog meer zwerfkittens produceren.

Op de ochtend van vertrek werd er ook nog een hond gevangen met ernstige medische problemen. Hij was ontzettend bang, maar wordt nu verzorgd en gesocialiseerd. Wilt u deze dappere vrijwilligers financieel ondersteunen, dan kunt u een donatie overmaken onder vermelding van “Project 06 Happy Dogs”. Alvast bedankt namens de dieren en de vrijwilligers in Moreni!

Meer foto’s op Facebook via deze link.

Deze week is Möet overleden, een voormalige zwerfkat. Klopt dat er meer katten overlijden, dus waarom speciale aandacht voor Möet? Omdat Möet ‘onzichtbaar’ leefde, net als zovelen.

Op deze foto zie je hem, in het midden tegen die muur aan, eind 2012 op straat liggen in het zuiden van Spanje. Voor niemand zichtbaar of men was gewoon niet geïnteresseerd. Pedro van Huella de Jaén (project 14) zag hem wél en ging hem, zoals hij met alle zwervers doet, in de gaten houden. Hoorde hij ergens thuis? Veel mensen in Pedro’s woonomgeving zijn overdag aan het werk en schoppen dan hun huisdier de straat op. Ja, ook honden.

Möet bleef in een bepaalde wijk, waarschijnlijk daar waar hij uit huis was gezet, en woonde voornamelijk onder auto’s. Nog steeds onzichtbaar. Maar niet voor Pedro en na verloop van tijd heeft hij Möet naar de dierenarts gebracht. Daar bleek deze kat behoorlijk ziek te zijn, o.a. leukemie. En hoewel het eigenlijk niet kon twijfelde Pedro geen moment en nam Möet mee naar huis.

Möet vond het prima, ziek als hij was. Maar waarschijnlijk ook moe van het overleven op straat: genegeerd of weggejaagd. Hij vond het allemaal best en was nooit jaloers als Pedro weer met andere zieke of gewonde dieren aan kwam zetten (en helaas is dat nogal vaak). Hij lag voornamelijk ergens bovenop te genieten van het leven dat hij nu had.

In 2015 + 2016 hebben we Möet zelf ontmoet en hij was de ideale kat. Niet voor adoptie geschikt vanwege zijn ziektes en uiteraard omdat hij zo op zijn plek was bij Pedro thuis. Waarom hem dan gaan verplaatsen? Maar nu is Möet er niet meer. Rustig ingeslapen, lief als altijd. Al zijn ziektes bij elkaar hebben dan toch gewonnen.

Möet, een straatkat als zovelen. Toevallig opgemerkt, omdat Pedro daar in de buurt woont. Hij heeft nog een paar hele fijne jaren gehad, maar dat geldt niet voor die ontelbare hoeveelheid aan zwerfkatten waar Pedro niet bij in de buurt woont. Of andere dierenactivisten. Zij proberen te overleven onder auto’s en bij vuilnisbakken.

En daarom gaat het werk van ons allemaal onverminderd door. Als eerbetoon aan bijvoorbeeld Möet. Hij is in ieder geval niet langer ‘onzichtbaar’. Rust zacht, lieverd.

Hoewel het vandaag Koningsdag is vieren wij iets heel anders. Vorig jaar schonk kunstenares Esther Verschoor al een deel van de opbrengst van haar verkocht werk aan WereldAsielen (klik hier voor het bijbehorende artikel), maar dat doet zij opnieuw. Komt bij dat Esther recentelijk jarig was en aan familie + vrienden een vrijwillige bijdrage voor WereldAsielen vroeg in plaats van kado’s.

Wij kregen van haar bericht dat zij alles bij elkaar het duizelingwekkende bedrag van 555 euro heeft overgemaakt! Hier brak spontaan de zon door! Ook mooi dat wij dit enorme bedrag mogen verdelen over onze lopende WereldActies, waarmee de geldinzamelactie voor de motorkettingzaag op 74% komt en die van Milu op 58%: kijk hier. Nog 34 dagen te gaan en dankzij Esther hebben wij nu goede hoop dat het gaat lukken om de volledige bedragen bij elkaar te sprokkelen!

Op de foto de ‘spaarpot’ waar het geld tijdens de verjaardag van Esther in gedeponeerd kon worden. Momenteel werken wij aan nieuwere en leukere uitvoeringen die uitgeleend kunnen worden. Dus iedereen die straks een jubileum, verjaardag, bruiloft of iets anders heeft te vieren en nu op een idee wordt gebracht … nog even geduld!